Απόψεις και Αμπελοφιλοσοφίες για την Ελληνική Παιδεία

από ένα προπτυχιακό φοιτητή πληροφορικής…

Το παρακάτω έχει γραφτεί στις 14.05.2011 με αφορμή κάποια συζήτηση, σε κάποιο group με φοιτητές Εφαρμοσμένης Πληροφορικής. Δεν αποσκοπεί στο να ταπώσει κανένα ή άλλα τέτοια ζάγκας. Είναι καθαρά η άποψή μου κ that’s it. Το κάνω post γιατί βλέπω πολύ απλά ότι τα πράγματα δεν έχουν αλλάξει καθόλου και δεν τα βλέπω να αλλάζουν γιατί ο κόσμος δεν θέλει ποτέ να αλλάξει…

Πτυχίο στην ώρα του
Δεν άντεξα εφόσον το βρήκα στα διαδίκτυα να μην το βάλω κιόλας. Αν κάποιος ξέρει ας μας πει από ποιο Ανωτατο Εκπαιδευτικό Ίδρυμα ή Τεχνικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα ή οτιδήποτε άλλο με τρία γράμματα τούτης της χώρας είναι, γιατί «Απόδοτε τα του Καίσαρος τω Καίσαρι και τα του Θεού τω Θεώ»

Διάβασα πολύ προσεκτικά όσα ειπώθηκαν, και χωρίς να απαντάω προσωπικά σε κανέναν, θα παραθέσω και εγώ την ταπεινή μου γνώμη, για όποιον ενδιαφέρεται και ταυτίζεται σε σημεία με αυτήν.

Καταρχάς δεν χρειάζεται να σπουδάσεις για να γίνεις καλός προγραμματιστής, μάγειρας, μουσικός ή οτιδήποτε.

Το πτυχίο από μόνο του είναι απλά ένα πιστοποιημένο τυπικό προσόν που ζητείται (και αυτό αλλά όχι μόνο αυτό) στην αγορά εργασίας.

Εκτός από το πτυχίο, το πανεπιστήμιο είναι ένας χώρος που σου δίνει ευκαιρίες και εργαλεία για την προσωπική σου έρευνα, την βοήθεια των καθηγητών – ερευνητών – επιστημόνων που διδάσκουν σε αυτό, την συναναστροφή με μέλλοντες συναδέλφους σου και γενικά προωθεί την γνωστή “ελεύθερη διακίνηση ιδεών”(χωρίς να εννοώ τα άσυλα της μορφής “μπάτε σκύλοι αλέστε”). Επίσης το πιο σημαντικό, με τα μαθήματα που παρακολουθείς πρέπει να θέσεις τις σωστές βάσεις και να γλυτώσεις απο λάθη – χρήματα – αποτυχίες – χρόνο.

(Και όποιος έχει βγει λίγο παραέξω θα ξέρει ότι και όλα να τα έχεις κάνει σωστά, πάλι θα σου έρθουν τόνοι από δαύτα που θα πρέπει να αντιμετωπίσεις. Και δεν έχεις και την ευκαιρία να τα αφήσεις για το Σεπτέμβριο. Και είναι γνωστό ότι αυτά που θυμούνται όλοι πιο έντονα είναι οι αποτυχίες και όχι οι επιτυχίες.)

Για κάποιο λόγο στην Ελλάδα το πανεπιστήμιο υπάρχει και για άλλους πολλούς λόγους, που καμία σχέση δεν έχουν με την έρευνα, την γνώση και την επιστήμη.

Όλοι λένε όχι στα ιδιωτικά πανεπιστήμιο και στη γνώση εμπόριο αλλά θέλουν παραπάνω λεφτά να σπαταλούντε για το δημόσιο πανεπιστήμιο, υψηλότερο επίπεδο σπουδών κλπ.

Σε άλλες χώρες όπως πολλοί θα έχετε ακούσει, οι σπουδές είναι επιλογή και δέσμευση ζωής, έτσι μάλλον θα έπρεπε να είναι και εδώ αλλά για ακόμα μία φορά η Ελλάδα πρωτοτυπεί, και εκτός από όλα αυτά τα ρομαντικά και θεωρητικά, ΧΡΕΩΝΕΣΑΙ ΧΟΝΤΡΑ ΛΕΦΤΑ για να σπουδάσεις και να το παίζεις επιστήμονας. Και ναι, όλα είναι υποχρεωτικά και δεν έχεις και πολλές επιλογές. Και δεν υπάρχει άλλωστε και λόγος να μην παρακολουθήσεις διάλεξη. Μαθαίνεις 5 πράγματα, κάνεις αληθινά Case Study για αληθινές εταιρίες (Μην αναφέρει κανείς την καραμέλα “παιδεία εμπόρευμα” ή “πανεπιστήμια που είναι μαγαζάκια επιχειρήσεων”, γίνονται και θεωρητικές έρευνες, ας μην τα ισοπεδώνουμε όλα.) που αργότερα θα αξιολογήσουν τη δουλειά σου και πιθανόν σε προσλάβουν.
(για να ξεπληρωθούν και τα δάνεια που πήρες. Κ ναι ξεπληρώνονται με το παραπάνω και σου πληρώνουν και μεταπτυχιακό χώρια απο το μισθό που πέφτει κάθε μήνα. Ψαχτείτε. Φυσικά έχεις φτύσει αίμα για να κατακτήσεις όλα αυτά και δικαιώνεσαι.)

Φυσικά δεν πρόκειται για γη της επαγγελίας ή πανάκεια καθώς και η ιδιωτικοποίηση φέρνει πολλά προβλήματα. Θα μπορούσε να υπάρχει αναζήτηση για την χρησή τομή με ανοιχτά μυαλά, κρίση και όχι κατάκριση, διόρθωση και όχι απόρριψη.

Ο προηγούμενος προβληματισμός για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια δικός σας…

…Και αυτή εδώ είναι η εικόνα που βλέπω εδώ στο Ελλαδιστάν εγώ: Παρατάξεις και γκρίνια για μισθούς των 500 ευρώ, φοιτητές με πτυχία που είναι άνεργοι αλλά και οι περισσότεροι των παρατάξεων ξέρουν να γράψουν μόνο “Hello World” και μπορεί να έχουν ξεχάσει και καμιά βιβλιοθήκη και βαράει error ο compiler. (Βαράει η καρδιά μου τρελά runtime erro!) Κ εννοείται πως υπάρχουν εξαιρέσεις οπότε μην κολλήσετε σε αυτό.

Και εννοείται πως υπάρχουν και πολλοί αξιόλογοι καθηγητές που στο τέλος χαραμίζονται και χάνουν και το κουράγιο τους, γιατί μέσα στα ξερά καίγονται και τα χλωρά. Και ναι είναι και το κράτος όσο λάθος όσο δεν μπορεί πάει άλλο.

Πάντως, εγώ βέβαια δεν βλέπω και πολύ νέο αίμα να υπερασπίζεται το συμφέρον του, καθώς επίσης βλέπω και όλους όσους έχουν όνειρα ξενιτεύονται. Όχι μόνο επειδή τους φαίνεται πολύ ζεστή η Ελλάδα και βαρέθηκαν τα παστίτσια της θείας και της μαμάς, αλλά γιατί σε αυτή τη χώρα όποιος προσπαθεί για κάτι είναι μαζόχας, χάνει το χρόνο του και γενικά η δικαιοσύνη είναι “βλακείες”. Για να περάσει δίπλωμα πρέπει να λαδώσει, άσχετα αν θα πάρει στο λαιμό του ζωές, για να πάει στο γιατρό χρειάζεται φακελάκι, και πάει λέγοντας.

Κ από τη μεριά του σοβαρού εργοδότη εγώ λοιπόν ρωτώ: Γιατί να σας προσλάβω και πόσα να σας πληρώσω; Πως θα διασφαλίσω το όνομα της εταιρίας μου με εσάς;

Και είναι πολύ επίκαιρο το θέμα με τις τελευταίες εξελίξεις στην Ελλάδα, θέλοντας και μη, όποιος αποφασίσει να μείνει εδώ, μάλλον για Γερμανούς θα δουλεύει. Και επειδή οι Γερμανοί δεν είναι χαζοί και νομίζω προτιμούν τον ήλιο την θάλασσα και όλα τα συμφέροντα που υπάρχουν στο Αιγαίο και δεν εκμεταλλευτήκαμε ποτέ γιατί το κράτος ήταν πιο απασχολημένο να διορίζει την Μαρίτσα και την Κικίτσα, προφανώς δεν θα κρατήσουν τους “Ελληνάρες” στις δουλειές τους, αλλά όποιον ξέρει και μπορεί και έχει όρεξη να κάνει σωστά τη δουλειά του.

Οπότε ας πάρει ο καθένας τη ζωή στα χέρια του, ας μάθει από τα λάθη των προηγούμενων και ας τα αποφύγει…

Προς τον προβληματισμό, θυμό, απογοήτευση ή αδιαφορία του καθενός το κείμενο…

2 thoughts on “Απόψεις και Αμπελοφιλοσοφίες για την Ελληνική Παιδεία”

  1. Από τη μεριά ενός Τραπεζικού Υπαλλήλου που μετά από 18 χρόνια εργασίας και εν καιρό “κρίσης” παράτησε τη μόνιμη, σίγουρη, τεμπέλικη και χωρίς καμία πνευματική και ψυχική ωφέλεια δουλίτσα του, σας λέω (γράφω) ότι… ευκαιρίες δεν υπάρχουν απλά τις δημιουργούμε, δουλειές δεν υπάρχουν, απλά τις δημιουργούμε, λεφτά δεν υπάρχουν, απλά τα κερδίζουμε.

    Σοβαρευτείτε και αναζητήστε τι υπάρχει μέσα σας, πάντα κάτι υπάρχει, ψάξιμο θέλει, κόπο. Σταματήστε τη γκρίνια και ανασκουμπωθείτε, δουλέψτε, τολμήστε!

    Δεν σπουδάζουμε για να έχουμε δουλειά, δεν δουλεύουμε για να ζούμε!

    Βρείτε στον εαυτό σας, στην ψυχή σας, στην καρδιά σας, τον σκοπό για τον οποίο ήρθατε σε τούτο τον πλανήτη και εργαστείτε γι΄αυτόν τον σκοπό!

    Αν πάλι, δεν βρίσκετε τίποτα ή δεν ψάχνετε σωστά ή ακούτε και βλέπετε σκέψεις και εικόνες άλλων. Δημιουργήστε τις δικές σας!!!

    1. Δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο.

      If you can’t find a job, try creating one.

      Τα παρακάτω είναι για τον κ. -CEO παρακαλώ- Paul Mann:

      CEO Paul Mann who was looking for a responsible dog sitter in a bind. After taking some observations of the people who responded to his ad, he felt a little discouraged in finding someone he could trust. That is when a light went on in Paul Mann’s head. He ended up leaving his corporate position for the comforts of working from home and started Fetch! Pet Care, a local network of pet sitters and dog walkers. If you asked him today if he would go back out into the world of glass doors and windows, his answer would be a very enthusiastic “no!”

      The advantages of a home business include low over-head, tax deductions, shoe-string start up capabilities, and you can work in your pajamas. All you need is a phone line, high-speed internet, a place to keep records and a really great idea for a product or service that people need even if there is an economic downturn. While no one will tell you that starting a home business is easy, with a little research and a lot of hard work you might be able to give yourself a job.

      Πηγή: http://smbblog.blogspot.gr/2010/08/if-you-cant-find-job-try-creating-one.html

Leave a Reply